Over mij
Wat was ik moe. Mezelf voorop plaatsen is iets dat ik never nooit niet deed. Ik zorgde altijd eerst voor die ander, ik kwam later wel een keer. Maar toen de gezondheid van mijn ouders steeds verder achteruit ging, en het aantal taken dat ik overnam steeds groter werd, belandde ik in een continue tweestrijd. Want hoe kon ik nou kiezen tussen thuis zijn voor de kinderen en toch ook mijn ouders blijven helpen?

Daarnaast wilde ik mijn werk natuurlijk ook nog goed doen want er moest wel brood op de plank blijven komen. Dus tijd voor mezelf? Hoezo? Hoe dan? Wanneer dan?

Totdat de combinatie van mantelzorgtaken voor mijn ouders, de zorg voor mijn kinderen, het werk en mijn bedrijf teveel werd. Slecht slapen, dingen vergeten, de telefoon uit het raam willen gooien en toch ook niet meer zonder dat ding kunnen. Ook al bracht die vaak slecht nieuws.

Het moest anders. En snel ook. Want dit zou ik niet lang kunnen volhouden. Ik was al een keer door een aanrijding uitgeschakeld en dat gevoel van onmacht, wilde ik echt nooit weer ervaren. En dat doemscenario zorgde ervoor dat ik in actie kwam.

Ik begon daarom direct met meer tijd voor mezelf te nemen: zitten en niks doen, afspraken afzeggen. En dat hielp. Er waren maar een paar mensen tegen wie ik altijd β€˜ja’ zei, en de rest kreeg β€˜nee’. Begreep de ander dat niet? Jammer dan. Het moest echt even anders. Goede vrienden zouden dat wel snappen toch?
Ik begon ook dingen uit handen te geven en kreeg daardoor nog meer ruimte. En ik merkte dat gelijk de dingen weer veel makkelijker gingen.

Het evenwicht tussen het zorgen voor anderen en mezelf kwam weer terug. En daarmee ook de rust.

Eindelijk werd ik weer mezelf.

En ik voel me daardoor geweldig. Ik pieker niet meer, ik slaap elke nacht heerlijk. Elke dag leef ik het leven dat ik wil leiden en dat ik wil leven. Ja oke, op de momenten dat ik met het huishouden aan de slag moet, of nare wiskundesommen in het huiswerk van de kids mag meehelpen oplossen, sta ik wat minder te stralen. En natuurlijk heb ik ook wel eens een dipje, niets menselijks is mij vreemd. Maar zodra ik dat voel, heb ik een lijst met dingen die ik kan doen zodat ik me weer blij voel. En ik doe ze ook gewoon.

Ik geniet weer intens van mijn leven want het is in evenwicht. Ik heb weer tijd voor mijn kinderen, mijn bedrijf, mijn werk, mijn huis en tuin en bovenal ook voor mezelf. Dagelijks.


Mijn visie op mediteren en coaching
Mediteren is voor mij tijd voor mezelf, ontspanning en weer luisteren naar mezelf. Het helpt me dus om die zalige rust in hoofd en lijf te houden. Daardoor voel ik me veel fitter en energieker.

Coaching vind ik net zo belangrijk als mediteren. Want je ziet namelijk zelf je eigen blinde vlekken niet. Daarom heten ze ook zo πŸ˜‰. Door middel van coaching hoef je minder lang zelf te piekeren en niet meer alleen te zoeken naar antwoorden en oplossingen. Waarom zou je het jezelf onnodig lang moeilijk maken? Je mist dan zoveel leuke dingen in het leven.
Ik ben niet een standaard coach; ik benader de zorgen van de mensen op een unieke manier maar dat kan je aan het aanbod in mijn bedrijf al wel zien.


Wat je verder nog wel even over mij zou moeten weten
- ik lees minimaal 5 boeken tegelijk (dus ik verleng nagenoeg altijd de leentermijn bij de bieb);

- ik ga nooit de deur uit zonder een kop koffie (en geloof me, dat wil jij ook niet);

- ik houd van aanpakken (dus dat verwacht ik ook van jou);

- ik houd je graag een spiegel voor (ik heb mezelf al vaak genoeg gezien );

- ik ben gek op Punselies (en moet het verstoppen in huis voordat mijn kinderen het zien want anders ben ik gewoon te laat en zijn ze op..);

- dat ik mijn leven niet meer kan voorstellen zonder het contact met mijn gidsen.


Petra Hendriks
Hardenberg


even mezelf in een filmpje voorstellen


Wil jij ook tips, antwoorden op vragen waar jij mee rond loopt, inspiratie en nieuwe e-books ontvangen? En wil je zeker weten dat je alle blogs ziet?
Schrijf je dan hier in voor de 'Geestige mailtjes'.